Łuk Kerna
Zjawisko łuku Kerna jest wielce słabo widoczne i tworzy halo około lokalnego zenitu. halo to wieko się z łukiem okołozenitalnym w dolnej części. Łuk Kerna jest tworzony na mocy płatkowe kryształy o podstawie z większym natężeniem przypominającej trójkąt aniżeli typowe sześciokątne kryształy lodu. Kryształy płatkowe spadają w atmosferze podobnie jak liście, wszak ich opadanie jest wielce wolne zważywszy na na to, że są wielce małe.
Na bok sieciowej atmosferycznych zjawisk optycznych (http://www.atoptics.co.uk/halo/kern.htm) pojawiło się fotografia Łuku Kerna tudzież jego komputerowa symulacja. Łuk ten został opisany w 1895 roku na mocy H. F. A. Kerna w Holandii wszak nigdy nie został do tej pory sfotografowany. Historyczne zdjęcia zostały wykonane 17 listopada 2007 roku na mocy Marko Mikkilä w Sotkamo w Finlandii. Dzieki serii zdjąć udało się dać do obejrzenia łuk społem z innymi z większym natężeniem jasnymi zjawiskami optycznymi, m.in. kolorowym łukiem okołozenitalny. Marko Mikkilä wykonał serię 16 fotografii, które następnie nałożył na siebie. Cowley lecz również prezentuje fotografie Marko Mikkila, wszak przeprowadza obliczenia komputerowe, które wyjaśniają jak tego typu cudo powstaje w przyrodzie.
Łuk Kerna jest wielce rzadkim atmosferycznym zjawiskiem optycznym powodowanym na mocy płatkowe kryształy lodu o podstawie w pewnym sensie trójkątnej. Tego typu kryształy są obserwowane w niskich temperaturach i tworzą kurz diamentowy - chmury lodowe zawieszone w powietrzu, które obserwuje się dzieki błyskom odbitego światła od płaszczyzn kryształków.
Zjawisko Kerna jest powodowane na mocy promienie światła wchodzące na mocy górną płaszczyznę kryształu i odbite na mocy płaszczyznę boczną. Promienie wychodzą i są załamywane na mocy drugą płaszczyznę boczną, która jest pod kątem 60 stopni do pierwszej płaszczyzny odbijającej. najczęściej obserwowane kryształy śniegu mają rozgałęzienia powodowane na mocy ich wrost w zmienych warunkach wilgotności i temperatury. natomiast kurz diamentowy tworzy kryształy bez odgałezień, nierzadko o nietypowej podstawie - w pewnym sensie trójkątnej bądź czworokątnej.